Zdrowie i higiena Beagla!
BEAGLE W USA:
W USA klub rasy - National Beagle Club of America - powstał dwa lata
przed brytyjskim, ale aż do 1860 roku psy te miały niewiele wspólnego z
czystą rasą. Przyczyną takiego stanu był fakt, że dla farmerów słowa "beagle"
i "hound" oznaczały to samo. Ich psy były w większości bassetami lub
jamnikami o prostych nogach i bassecich głowach. Zwykle były białe lub w
nieznaczne łaty. Dlatego właśnie w połowie XIX wieku amerykańskie
organizacje kynologicznie nie chciały uznać "tych beagli" za rasę.
W roku 1860 ponownym wprowadzeniem rasowych beagli na kontynent
amerykański zajął się generał Richard Rowett. Przywiózł on z Anglii
kilka egzemplarzy z istniejącej do dziś hodowli Royal Rock Pack.
Karierę beagla w USA można spokojnie określić terminem spełnionego
american dream. Już w 1930 roku stały się najpopularniejszą rasą.
Pozycję tę utrzymały do lat pięćdziesiątych, a do dnia dzisiejszego
nigdy nie wypadły poza pierwszą dziesiątkę najpopularniejszych ras.
Niestety, popularność beagli w Stanach Zjednoczonych nie ograniczyła się
do trzymania ich w kochających domach. Do lat sześćdziesiątych była to
rasa najczęściej trzymana w laboratoriach badawczych. W latach
siedemdziesiątych kilka beagli trafiło do Polski, do Instytutu PAN,
właśnie jako psy doświadczalne. Szczęśliwie ideę tę wkrótce zarzucono;
pozostał jednak tylko jeden i aż jeden ośrodek naukowy, który nadal
wykorzystuje te zwierzęta jako obiekt badań.
Beagle widniał także na fotografii z 1964 roku, która wywołała falę
protestów przeciwko znęcaniu się nad zwierzętami. Zdjęcie przedstawiało
ówczesnego prezydenta USA Lyndona B. Johnsona podnoszącego z ziemi za
uszy beagla. Cały szum, jaki wywołała ta sprawa, legł u podstaw
założenia największej amerykańskiej organizacji obrony praw zwierząt
domowych, która do dziś ma na swoim emblemacie beagla.